Buffalo Soldiers – 92nd Infantry Division

Stawiając czoła siłom Osi we Włoszech, żołnierze 92. Dywizji Piechoty USA musieli pokonać nie tylko wroga, ale także wewnętrzne uprzedzenia. Nazywani Żołnierzami Buffalo (Buffalo Soldiers) na cześć swoich przodków walczących w amerykańskiej wojnie secesyjnej, udowodnili swoją wartość i żyli zgodnie ze swoim mottem: Czyny, nie słowa!

92. Dywizja Piechoty była jedyną w pełni czarnoskórą dywizją amerykańską, która służyła na froncie w Europie podczas II wojny światowej – segregacja rasowa była nadal normą w siłach zbrojnych USA. Zostali wysłani do północnych Włoch, gdzie sprzyjające Mussoliniemu włoskie oddziały i niemieckie formacje uparcie spowalniały postępy wojsk anglo-amerykańskich.

Pomimo że byli niedoświadczonymi żołnierzami, Żołnierze Buffalo (jak ich nazywano na cześć swoich przodków walczących w amerykańskiej wojnie secesyjnej) spisali się dobrze – znacznie lepiej, niż oczekiwało wielu doświadczonych żołnierzy. Walcząc głównie jako dywizja, przydzielali jednostki do innych formacji, takich jak 1. Dywizja Pancerna. Nawiązali również tymczasowo współpracę ze słynnym 442. Pułkiem Bojowym – amerykańskimi żołnierzami japońskiego pochodzenia, którzy również mieli coś do udowodnienia.

Uczestniczyli w wielu akcjach i mieli trudności ze zdobyciem posiłków. Stanęli naprzeciw 4. Włoskiej Dywizji Górskiej Monte Rosa, kilku niemieckim oddziałom grenadierów i 1. Dywizji Bersalierów.

Żołnierze Buffalo spisali się dobrze, o czym świadczą straty – około 5000 zabitych, rannych i zaginionych w ciągu nieco ponad roku na froncie. Otrzymali dwa Kongresowe Medale Honoru, 1166 Brązowych Gwiazd i 1891 Purpurowych Serc.

Pudełko zawiera: